سر شار از باتو گفتن

                      در ازدحام باران و گريه و شبنم گم گشته ام

لحظه ديدار را مي جويم

          در عمق خاطراتم با تو سفر ميكنم

              مي ايي تا باور كنم هنوز هستي

                                         باوري از جنس رويا

ميشكفد تمام غنچه ها از صداي با تو بودن

                    مي تراود چشمه از نگاهت

                      هواي با تو بودن باراني ميشود

                                  زمستان جدايي بهار ميشود

زمين تشنه كوير سيراب ميشود با تو

                         تمام ايينه ها بي ريا ميشود

                                پرواز معنا ميگيرد

تمام تنهاييم را نذر لحظه با تو بودن كرده ام

                  خواب سبزي بود با تو بودن

                            وخزان دلگيريست نبودنت

تو را درعمق لايه هاي خاطراتم پيدا كرده ام

ميخواهم باشي

            كه تو نباشي پاييز دلگير است